Stabiele opbrengst bij strookteelt – gelijke of iets hogere opbrengst in de biologische akkerbouw in Nederland bij stroken van 3 of 6 meter

Stripcropping kan het risico op plagen en ziekten verminderen door de gewasdiversiteit binnen velden te vergroten, wat fungeert als een soort „social distancing“ voor gewassen. Door stroken met hetzelfde gewas af te wisselen met andere gewassen, wordt de verspreiding van mobiele plagen en ziekteverwekkers (zoals insecten of door de wind verspreide ziekten) vertraagd. Slecht geplande vruchtwisselingen kunnen echter de risico’s van niet-mobiele, bodemgebonden plagen en ziekten vergroten, waardoor een zorgvuldig ontwerp essentieel is. Technieken zoals de ‘hop-skip-jump’-vruchtwisseling – waarbij ten minste één strook open wordt gelaten voordat een vatbaar gewas opnieuw wordt aangeplant – kunnen deze problemen helpen voorkomen. Strookteelt ondersteunt ook natuurlijke vijanden van plagen door diverse leefgebieden en voedselbronnen te bieden, waardoor het ecologisch evenwicht wordt verbeterd. In combinatie met een goede vruchtwisseling en habitatbeheer verhoogt strookteelt de veerkracht van het systeem en ondersteunt het een duurzamere bestrijding van plagen en ziekten.