De reactie van gewassen op waterstress modelleren met STICS om te anticiperen op de klimaatverandering

Het STICS-model evalueert het waterbeheer in de landbouw in tien Franse regio’s met uiteenlopende bodemsoorten en klimaten. Het model beoordeelt waterafvoer, verdamping en de reacties van gewassen bij drie soorten bodembedekking – kale grond, geïrrigeerd grasland en regenafhankelijk grasland – en brengt daarbij regionale verschillen in waterretentie en -afvoer in kaart. Er werden drie teeltsystemen getest: volledig geïrrigeerd, gedeeltelijk geïrrigeerd (50% watergebruik) en regenafhankelijk. Maïs en suikerbiet vereisen aanzienlijke irrigatie (30–50% van de behoefte), terwijl sorghum en zonnebloem waterzuiniger zijn. Tarwe vertoont in Midi-Pyrénées een hogere waterefficiëntie dan maïs. Stikstofbemesting verhoogt de irrigatiebehoefte, en bodems met een laag waterretentievermogen kunnen de irrigatiebehoefte met wel 100 mm doen toenemen. Droogtes (2003–2005) verminderden de waterterugvoer en verhoogden de stikstofstress. Gedeeltelijke irrigatie en braakleggingsperioden verbeteren de veerkracht. Het model ondersteunt de planning van klimaatadaptatie en benadrukt regionale strategieën voor duurzame landbouw in omstandigheden van waterschaarste.