Besmetting met de varroamijt bij honingbijen en de gevolgen voor de gezondheid van het bijenvolk

Varroa destructor is een parasitaire mijt die bijenkolonies bedreigt door hun immuunsysteem te verzwakken, virussen zoals het misvormde-vleugelvirus en het acute bijenverlammingsvirus over te dragen, en bij te dragen aan het ineenstorten van kolonies. De mijt is van oorsprong afkomstig van Apis cerana, maar heeft zich in heel Europa en op de Britse Eilanden verspreid naar Apis mellifera, waar hij zich voortplant in afgesloten broedcellen. Vrouwtjes doorlopen twee levensfasen: de verspreidingsfase en de voortplantingsfase. Volwassen mijten voeden zich met vetlichamen en leggen eitjes in een volgorde waarbij eerst mannetjes en vervolgens bevruchte vrouwtjes worden voortgebracht. Mijten geven de voorkeur aan darrenbroed vanwege de langere ontwikkelingstijd, wat het voortplantingssucces vergroot. Ze verspreiden zich via verspreiding door de wind, roven, zwermen en transport, en ontwikkelen snel resistentie tegen acariciden. Geïntegreerde plaagbestrijding met behulp van biotechnische maatregelen en chemische rotatie is essentieel. Onderzoek toont aan dat stuifmeel de veroudering van bijen kan vertragen. Het POSH BEE-project onderzoekt de effecten van neonicotinoïden op de vruchtbaarheid van mijten. Het essay van Eleanor Attridge won de National Honey Show Essay Competition 2022, en fotomateriaal van Gerry Collins en David Evans illustreert mijtenplagen in darrenbroed. Document voltooid in februari 2023, onder licentie van CC BY.