Herstel van zeegras en valorisatie van aangespoeld zeewier via anaërobe vergisting in Grado

Deze studie evalueert de ecologische en economische gevolgen van de achteruitgang en het herstel van zeegrasvelden in Grado, in het noordoosten van Italië, waarbij de nadruk ligt op de valorisatie van aangespoeld zeegras via anaërobe vergisting (AD) in vergelijking met storting. Aan de hand van systeemdynamische modellering, geïntegreerd met levenscyclusanalyse (LCA) en levenscycluskostenberekening (LCC), worden in het onderzoek effecten beoordeeld zoals het aardopwarmingspotentieel, abiotische uitputting en ecotoxiciteit, naast de kosten en opbrengsten voor belanghebbenden. Uit de resultaten blijkt dat AD de milieueffecten vermindert en de gemeentelijke kosten verlaagt in vergelijking met storting, terwijl herstel de winst voor AD-exploitanten verhoogt en het behoud van ecosysteemdiensten bevordert. Belangrijke bevindingen benadrukken het belang van het verminderen van het zandgehalte in het ingezamelde zeewier om kosten te besparen, de waarde van technologische verbeteringen zoals die in het COASTAL Biogas-project, en de noodzaak van een nauwkeurigere waardering van ecosysteemdiensten. Gevoeligheidsanalyses bevestigen dat herstel alleen economisch haalbaar is wanneer de kosten laag zijn en ecosysteemdiensten hoog worden gewaardeerd. De studie concludeert dat de valorisatie van aangespoeld zeewier via AD duurzamer is dan storting, vooral wanneer op de juiste wijze rekening wordt gehouden met ecosysteemdiensten, en benadrukt het potentieel van biocharproductie om de koolstofopslag verder te verbeteren. Het onderzoek werd gefinancierd door het AgRefine-project van het Horizon 2020-programma van de Europese Unie.