De voedselzelfvoorziening vergroten door weidegang en bijvoeding

Planteneters zijn voor hun voeding voornamelijk afhankelijk van weidegang en bijvoeding. De zelfvoorziening op het gebied van voer hangt af van een nauwkeurige schatting van de beschikbare oppervlakten voor weidegang en maaiwerk. Richtwaarden voor de oppervlakte per veeeenheid (GVE) helpen om de aanvoer en de consumptie in evenwicht te houden, afhankelijk van de seizoenen. In het voorjaar wordt een oppervlakte van 30 are/GVE aanbevolen, in de zomer 45 are/GVE en in het najaar 50 are/GVE, om de kwaliteit van het gras te behouden en aantasting van de weiden te voorkomen. Deze indicatoren variëren naargelang de diersoort, de lichaamsgrootte, het fysiologische stadium en het productieniveau van de dieren, met name voor melkkoeien, waarvan de GVE-waarde varieert van 1,08 tot 1,59, afhankelijk van de productie en het niveau van de aanvullende voeding.