Persistente organische verontreinigende stoffen in biobased meststoffen uit afvalbronnen

In dit onderzoek wordt de aanwezigheid van persistente organische verontreinigende stoffen — waaronder PFAS, PCB’s, PCDD/F’s en PAK’s — in biobased meststoffen (BBF’s) onderzocht, die zijn vervaardigd uit afval afkomstig uit de landbouw, de voedingsindustrie en rioolslib. De meeste BBF’s voldeden aan de nationale EU-drempelwaarden, met uitzondering van gepyrolyseerd rioolslib, dat verhoogde PAK-gehaltes vertoonde. Een hoog gehalte aan extraheerbare organische fluor (EOF) in sommige BBF’s duidt op een aanzienlijk PFAS-gehalte, met name in producten op basis van rioolslib en kippenmest. Thermische behandelingen zoals pyrolyse en verbranding bij hoge temperaturen verminderden de concentraties van persistente organische verontreinigende stoffen (POP’s), hoewel er soms PAK’s als bijproducten werden gevormd. BBF’s op basis van bioafval en gehygiëniseerd landbouwafval vertoonden lagere concentraties van verontreinigende stoffen. Tijdstrends laten dalende concentraties van historische verontreinigende stoffen in rioolslib zien, wat wordt toegeschreven aan regelgeving en procesverbeteringen. Voorspellende modellen suggereren dat de toepassing van BBF’s leidt tot een laag risico op bodemverontreiniging, met minimale opname door planten en een verwaarloosbare bijdrage aan de voor de mens aanvaardbare dagelijkse inname. De biologische beschikbaarheid van PFAS in groenten blijft echter een punt van zorg, wat verdere monitoring en optimalisatie van de behandeling rechtvaardigt. De bevindingen ondersteunen het veilige gebruik van bepaalde BBF’s in de circulaire landbouw, maar benadrukken de noodzaak van gerichte controles op producten afkomstig van rioolslib.