Fenotypische en genotypische karakterisering en correlatieanalyse van een diversiteitspanel van erwten (Pisum sativum L.)

Er werd een fenotypische en genotypische karakterisering uitgevoerd om de erfelijkheid, variabiliteit en stabiliteit van de zaadopbrengst te beoordelen van erwtengenotypes die worden gebruikt in de veredeling om het teeltgebied voor erwten uit te breiden. Een Europees diversiteitspanel van erwten, met genotypen uit Noord-Amerika, Azië en Australië, bestaande uit rassen, veredelingslijnen, erwten en landrassen, werd in 2019 en 2020 in Servië en België onderzocht met behulp van een augmented block-ontwerp. De hoogste erfelijkheid werd waargenomen voor het duizendzaadgewicht; de hoogste variatiecoëfficiënt gold voor de zaadopbrengst. De sterkste positieve correlatie bestond tussen het aantal zaden per plant en het aantal peulen per plant; de sterkste negatieve correlatie bestond tussen de zaadopbrengst en het eiwitgehalte. Door middel van hiërarchische clusteranalyse werd het erwtenkiemplasma ingedeeld op basis van gebruik en type. Verschillende groeperingen op basis van hoofdcomponentenanalyse van landrassen, kweeklijnen en rassen, evenals van voeder- en tuin- en droge erwten, bevestigen dat er een duidelijke afname was in de gelijkenis tussen de genotypen, wat verklaard kan worden door hun verschillende bestemmingen. Bij de veredeling van erwten moet de nadruk worden gelegd op eigenschappen met een consistente erfelijkheid en een positief effect op de zaadopbrengst bij de selectie van hoogproductieve genotypen, en op het mogelijk maken van een breder gebruik van erwten in diverse landbouwproductiesystemen.