Methodologie voor het vaststellen van gebieden met een potentieel risico op bosbranden door CFRS

Een strategische methodologie die sinds 1999 door de Catalaanse brandweer en reddingsdienst is ontwikkeld om de onzekerheid bij de bestrijding van bosbranden te verminderen door middel van het in kaart brengen van risicopolygonen. Deze methode brengt worstcasescenario’s in beeld aan de hand van vier kernuitgangspunten: het ontleden van eindscenario’s, het identificeren van kritieke gevolgen, het iteratief aanpassen van de analyse en het toepassen van fractale polygonschaling. De aanpak ondersteunt proactieve besluitvorming bij extreme ‘bosbranden van de zesde generatie’ met pyrocumulonimbus-activiteit, waarbij inperkings-, oplossing-, potentieel brand- en manoeuvreerpolygonen worden gebruikt om operationele prioriteiten en tactische planning te sturen. Het systeem is gevalideerd tijdens gebeurtenissen zoals de branden in OdènA in 2015 en Tivissa in 2014, en integreert realtime- en historische gegevens om het situationeel bewustzijn, de veerkracht en de geloofwaardigheid van de respons te verbeteren onder omstandigheden met harde wind en extreme weersomstandigheden.