Het gebruik van luzerne om de eiwitautonomie en voedselzekerheid in rundvee- en melkveehouderijsystemen te vergroten

In het kader van het 'Luzerne'-project (2018–2019) in Saône-et-Loire werden duurzame plantaardige eiwitbronnen getest om de zelfvoorziening van de melkveehouderij en de voedselzekerheid te verbeteren. Het project, dat werd gefinancierd door het ELFPO, omvatte de evaluatie van negen luzernevariëteiten en zaadbehandelingen op 20 hectare kalk-kleigrond. Belangrijke activiteiten waren onder meer het aanbrengen van compost en meststoffen, het zaaien op 11/09/2018 en de oogst op 02/05/2019. De resultaten lieten aanzienlijke variabiliteit zien: M9 (Jouflay Drillaud MILKY MAX) behaalde het hoogste eiwitgehalte (154 UFL) en de hoogste drogestofgehalte (23,8%), terwijl M8 (Limagrain MEZZO) het hoogste vochtgehalte (34,2%) maar het laagste eiwitgehalte (77 UFL). M1 (RAGT ETINCHELLE SAS GOLD) vertoonde een slechte knolvorming en onregelmatige groei. Bodemdegradatie en heterogeniteit beperkten verdere proeven, wat het belang van zaadselectie en inoculatie onderstreepte. Het project toonde aan dat geoptimaliseerde luzerne-teelt de voedergewasautonomie kan vergroten.