Vluchtige organische stoffen en fysiologische parameters als indicatoren voor infectie van aardappelen (Solanum tuberosum L.) met fytopathogenen

De haalbaarheid van vroegtijdige ziekteopsporing bij de bewaking van aardappelzaadopslag door middel van vluchtige organische stoffen (VOS) en fysiologische plantenmarkers werd geëvalueerd aan de hand van 10 schimmel- en bacteriële ziekteverwekkers van de aardappel in laboratoriumproeven. Uit de analyse van de HS-SPME-GC-MS-gegevens bleek dat er 130 verbindingen vrijkwamen uit geïnfecteerde aardappelen, waaronder sesquiterpenen, dimethyldisulfide, 1,2,4-trimethylbenzeen, 2,6,11-trimethyldodecaan, benzothiazool, 3-octanol en 2-butanol, die mogelijk verband hielden met de activiteit van Fusarium sambucinum, Alternaria tenuissima en Pectobacterium carotovorum. Daarnaast werd azijnzuur in alle geïnfecteerde monsters gedetecteerd. De selectiecriteria voor vluchtige stoffen voor mogelijk gebruik als indicatoren voor beginnende ziekte werden besproken in termen van aardappelfysiologie. De vastgestelde fysiologische markers bleken een negatief effect aan te tonen van fytopathogenen die pootaardappelen infecteren, niet alleen op de kinetica van stengel- en wortelgroei en de ontwikkeling van het gehele wortelstelsel, maar ook op gasuitwisseling, chlorofylgehalte in bladeren en opbrengst. Het negatieve effect van fytopathogenen op de plantengroei was afhankelijk van het tijdstip van aanplant na infectie. Het onderzoek toonde ook aan dat VOS en fysiologische markers in verschillende mate bruikbaar zijn als indicatoren voor het toxische effect van geïnoculeerde fytopathogenen in verschillende stadia van de plantontwikkeling en in de afzonderlijke organen.