Snoeibeheer bij de druivenstamziekte

Snoeimethoden zijn van cruciaal belang voor het voorkomen van stamziekten bij de wijnstok (GTD), aangezien wonden fungi uit snoeiafval, aangetaste wijnstokken of afgestorven weefsel de kans geven om binnen te dringen. Bij het dubbele Guyot-systeem ligt het infectiepercentage tussen de 15 en 20%, terwijl bij het kelk-, Robot- en cordonsysteem de incidentie vrijwel nul is. Kortere ranken en het snoeien met uitlopers verhogen het risico op Esca en Eutypa-afsterven. Snoeien tijdens droog weer en vlak voor het uitlopen van de knoppen vermindert de blootstelling aan sporen en bevordert de wondgenezing. Snoeien in het vroege najaar verlaagt de infectiepercentages in vergelijking met snoeien in de late winter. Afval blijft tot 42 maanden besmettelijk en moet worden verwerkt door middel van vermalen, verbranden of composteren. Wondbescherming met mastiek, fungiciden of biologische middelen zoals *Trichoderma* spp. of chitosan kan tot 8 maanden werkzaam blijven. Technieken zoals Guyot-Poussard en dubbel snoeien verminderen de infectie maar verhogen de kosten. Minimaal snoeien verlaagt de arbeidskosten en het infectierisico, terwijl de kwaliteit van de druiven verbetert. Geïntegreerde strategieën – timing, afvalbeheer, wondbehandeling en teeltpraktijken – zijn essentieel voor een duurzaam GTD-beheer.