Mager wordende ooien en ‘ijsbergziekten’: het achterhalen van de oorzaken van een slechte lichaamsconditie

In dit document wordt onderzoek gedaan naar magere ooien om vast te stellen of hun slechte lichaamsconditie wordt veroorzaakt door zogenaamde ‘ijsbergziekten’ – de ziekte van Johne, maedi-visna en adenocarcinoom van de longen bij schapen – die worden gekenmerkt door een langdurige incubatietijd en subtiele klinische symptomen, zoals gewichtsverlies bij verder gezonde, goed etende ooien. Diagnostische methoden omvatten postmortaal onderzoek, serologie, ontlastingsonderzoek (bijv. ZN-uitstrijkje, PCR) en histopathologie. Belangrijke risicofactoren zijn onder meer milieuverontreiniging met Mycobacterium avium paratuberculosis, fecaal-orale overdracht en blootstelling aan runderen. Bestrijdingsstrategieën zijn gericht op het ruimen van besmette dieren, het verminderen van milieuverontreiniging door middel van hygiëne- en managementpraktijken (bijv. strooisel, schoon water, lagere bezettingsdichtheid), vroeg spenen, het vermijden van mest en risicovol grazen, en vaccinatie om overdracht en verliezen te verminderen.