Beheer van vet- en eiwitgehalte in schapenmelk tijdens de lactatie

Dit document beschrijft de belangrijkste factoren die van invloed zijn op het vet- en eiwitgehalte in schapenmelk, waaronder ras, lactatiefase, lichaamsconditiescore en voerbeheer. Het benadrukt het belang van het handhaven van een lichaamsconditiescore van 2,75–3,25 bij het lammeren, het in evenwicht brengen van de verhouding tussen ruwvoer en krachtvoer, en het gebruik van vetsupplementen die rijk zijn aan onverzadigde vetzuren om de melkkwaliteit te ondersteunen. Weidesystemen met peulvruchten en een strategische timing van het lammeren – met name in het voor- of najaar – verbeteren de melksamenstelling. Gesynchroniseerd lammeren leidt tot schommelingen in de melkkwaliteit, terwijl gespreid lammeren zorgt voor consistentie. De aanbevelingen richten zich op optimale voeding, toegang tot ruwvoer en reproductief management om de opbrengst en kwaliteit voor de kaasproductie te maximaliseren.