Innovatieve contractvormen voor biodiversiteit in de landbouw

Deze studie onderzoekt 62 contracten waarin biodiversiteit en ecosysteemdiensten zijn geïntegreerd in het landbouwbeheer, met de nadruk op ontwerpkenmerken, bestuur en het succes van de uitvoering. Er worden drie hoofdtypen geanalyseerd: betalingen voor ecosysteemdiensten (PES), grondpachtcontracten en waardeketenovereenkomsten. PES-contracten, die vaak met overheidsmiddelen worden gefinancierd, maken gebruik van resultaatgerichte betalingen om milieuprestaties te belonen, waardoor de autonomie van boeren wordt vergroot. Waardeketenovereenkomsten vertonen de grootste innovatie door middel van bottom-up, op maat gemaakte afspraken tussen producenten en verwerkers. Hybride contracten die kenmerken van meerdere typen combineren, tonen een sterkere aanpassing aan de context. Zachte factoren – een gedeelde visie, vertrouwen, wederzijdse verantwoordelijkheid – zijn cruciaal voor succes. Betrokkenheid van boeren en gezamenlijk ontwerp met financieringsinstanties en adviseurs verbeteren de acceptatie, met name bij Agri-Environmental-Climate Measures (AECM). Het onderzoek bestrijkt België, Tsjechië, Frankrijk, Duitsland, Ierland, Italië, Peru, Polen, Roemenië, Spanje, Zweden, Nederland, het Verenigd Koninkrijk en de VS. Het onderzoek is uitgevoerd in het kader van het contracts2.0-project en de bevindingen zijn beschikbaar op: https://www.project-contracts2.0.eu/practice-abstracts/ en https://ec.europa.eu/eip/agriculture/en/find-connect/projects/contracts2.0-co-design-von-innovativen. Een afbeelding van een hommel op een paarse bloem symboliseert de integratie van biodiversiteit in de landbouw.