Fenotypering na de oogst bij tomatenrassen met een lange houdbaarheid

Er zijn twee gestandaardiseerde protocollen voor fenotypering na de oogst vastgesteld voor tomatenrassen met een lange houdbaarheid (LSL) en een korte houdbaarheid (SSL). Voor LSL-genotypes worden 20–30 roodrijpe vruchten van 3–4 trossen geoogst, waarbij beschadigde of zieke exemplaren worden uitgesloten. De eerste metingen omvatten gewicht, kleur (Minolta CR-400) en hardheid (Turoi-hardheidsmeter of Agrosta Durofel). De vruchten worden gedurende zes maanden in enkele lagen op houten kisten bij kamertemperatuur bewaard, waarbij maandelijks het gewichtsverlies, de kleur, de hardheid, de rimpelvorming en het verval worden beoordeeld. Kwantitatieve maatstaven worden gebruikt om de reactie na de oogst te classificeren: verlies aan hardheid (FL), waterverlies (WL), bederf (D) en de incidentie van rimpelvorming (WI), elk gecategoriseerd als 'zeer hoog' tot 'zeer laag' of 'geen' op basis van gedefinieerde drempels (bijv. >25% verlies in 2 weken = 'zeer hoog'). Het raamwerk volgt de SLS0-criteria en integreert nauwkeurige instrumenten, gestandaardiseerde opslag en herhaalbare maatstaven voor een betrouwbare evaluatie van LSL-eigenschappen.