Paulownia voor agrobosbouw en koolstofopslag in mediterrane gebieden

Paulownia fortunei en Paulownia elongata worden momenteel onderzocht voor agroforestry in Tunesië en Portugal vanwege hun snelle groei, veerkracht en niet-invasieve karakter. Deze soorten bieden mogelijkheden voor herbebossing, koolstofopslag, erosiebestrijding en bodemverbetering in mediterrane regio’s die te maken hebben met klimaatverandering. In Tunesië laat een proefproject van 3,5 hectare in Grombalia met 725 zes maanden oude bomen onder irrigatie een hoge koolstofopslag zien – tot 42% in bladeren en 39% in stengels en wortels – waarbij 65% van de biomassa in de stengels zit. Vitiforestry-systemen die Paulownia integreren met wijngaarden verbeteren de klimaatbestendigheid door regulering van het microklimaat, bescherming tegen de wind, beperking van vorstschade en verminderd gebruik van pesticiden. Indelingen zoals "Zebra" of "Teardrop" minimaliseren het risico op bosbranden en ondersteunen bestuivers. Ondanks de voordelen zijn er uitdagingen, zoals inconsistent landgebruiksbeleid, ecologische risico's door overbeplanting en culturele weerstand. Onderzoek benadrukt de noodzaak van training, digitale hulpmiddelen en adaptief beheer om de plantdichtheid en ongediertebestrijding te optimaliseren. De rol van Paulownia bij het behalen van de klimaatdoelstellingen voor 2050 door middel van biomassa en koolstofopslag wordt ondersteund door studies naar semi-aride teelt en sociaaleconomische effecten. Projecten in Tunesië en Portugal, waaronder Domaine Vaillot, tonen praktische toepassingen aan, met voortdurende samenwerking met instellingen zoals INGREf.