Haalbaarheid van opties voor het beheer van blijvend grasland in heel Europa

In deze beleidsnota wordt de haalbaarheid van elf beheersopties voor blijvend grasland in vijf Europese biogeografische regio’s geëvalueerd, waarbij wordt gekeken naar de eenvoud van de implementatie, het potentieel voor acceptatie en de levering van ecosysteemdiensten. Op basis van input van 62 deskundigen en 50 boeren via een aangepaste Delphi-methode blijkt uit de bevindingen dat roterende begrazing het meest haalbaar is in het Middellandse Zeegebied, terwijl grasmatvernieuwing en virtuele omheiningen het laagst scoren, met name in het Alpengebied. Boeren worden geconfronteerd met belemmeringen zoals een laag bewustzijn en onvoldoende bewijs voor nieuwe technologieën. Zowel deskundigen als boeren benadrukken de noodzaak van financiële compensatie wanneer de productiviteit wordt verminderd ten behoeve van ecosysteemvoordelen. Aanbevelingen omvatten periodieke technologiebeoordelingen, veldproeven, opleiding, verbeterde toegang tot ICT op het platteland en subsidies vooraf voor precisie-instrumenten. De beoordeling ondersteunt de ontwikkeling van op bewijs gebaseerd beleid om duurzaam graslandbeheer te verbeteren door middel van kennis, opleiding en stimulansen.