Hoe de communicatie over de permanente graslandteelt in Europa kan worden verbeterd

Landbouwsystemen op basis van blijvend grasland in Europa lopen sterk uiteen naar gelang de regio, het veetype, de veebezetting en het landgebruiksregime. Deze beleidsnota presenteert een classificatiekader op meerdere niveaus waarin 315 verschillende systeemtypes worden geïdentificeerd, waarbij de nadruk ligt op de biogeografische diversiteit – met name schapen- en geitensystemen in het Middellandse Zeegebied. Het raamwerk is gebaseerd op gegevens uit Europese landbouwonderzoeken en het SUPER-G-consortium en ondersteunt het ontwerpen van gericht beleid, de beoordeling van ecosysteemdiensten en de betrokkenheid van belanghebbenden. Het maakt het mogelijk om landbouwbedrijven te rangschikken op basis van hun bijdrage aan ecosysteemdiensten en versterkt de legitimiteit van het beleid door verder te kijken dan alleen productiecijfers. De classificatie is gebaseerd op empirische analyse en ondersteunt regiospecifieke strategieën voor duurzaam graslandbeheer.