Hoe boeren kennis verzamelen om te innoveren

Boeren putten uit diverse netwerken – familie, vrienden, media en adviseurs – en maken daarbij gebruik van materiële en geografische factoren, zoals internettoegang en reisafstand, om kennis op te bouwen ten behoeve van innovatie. De assemblagetheorie beschouwt deze dynamische, zich ontwikkelende configuraties als cruciaal voor kennisuitwisseling en gaat daarmee verder dan traditionele AKIS-modellen die zich uitsluitend richten op formele netwerken. Deze benadering benadrukt de rol van alle actoren en hulpbronnen, niet alleen die van kennisoverdracht, en onderzoekt hoe hun interacties innovatie vormgeven.