Σκαθάρι των ανθών της μηλιάς: Εναλλακτικά καταφύγια για τη μη χημική καταπολέμηση των παρασίτων

Ο σκαθάρι των ανθών της μηλιάς (Anthonomus pomorum) προκαλεί απώλεια καρπών έως και 90% σε βιολογικούς οπωρώνες, καθώς τρέφεται με τους αναπτυσσόμενους οφθαλμούς (BBCH 53–55). Μια μέθοδος καταπολέμησης χωρίς χημικά χρησιμοποιεί σωλήνες δέσμευσης από PVC διαμέτρου 4–5 mm ως εναλλακτικά καταφύγια, οι οποίοι τοποθετούνται στους κορμούς των δέντρων από τα τέλη Μαΐου σε ύψος 1 m. Δέσμες 10–20 σωλήνων (μήκους 14–20 cm) στερεώνονται με δεματικά καλώδια και ελαστικά λουριά. Οι σκαθάρια παγιδεύονται κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, συλλέγονται τον Δεκέμβριο–Ιανουάριο και αποθηκεύονται σε σφραγισμένους σάκους για να εξασφαλιστεί ο θάνατός τους. Η επαναχρησιμοποίησή τους είναι δυνατή τον Μάιο. Η παρακολούθηση περιλαμβάνει το χτύπημα των κλαδιών στις αρχές της άνοιξης· η παρουσία 5–10 σκαθαριών ανά 100 κλαδιά που έχουν χτυπηθεί αποτελεί αφορμή για την ανάληψη δράσης. Το πυρέθρο μπορεί να εφαρμοστεί στις αρχές της σεζόν, εφόσον έχει εγκριθεί τοπικά. Η μέθοδος είναι πιο αποτελεσματική σε νεαρούς οπωρώνες με λείους κορμούς, ενώ είναι λιγότερο αποτελεσματική σε παλαιότερους οπωρώνες με τραχύ φλοιό ή υπάρχοντες σωλήνες. Ως μέρος του χρηματοδοτούμενου από την ΕΕ προγράμματος BIOFRUITNET (2023), μειώνει την εξάρτηση από παράγοντες βιολογικού ελέγχου και ελαχιστοποιεί τις ζημιές στις καλλιέργειες.