Βελτιστοποίηση της διαχείρισης δασών μεγάλης κλίμακας με τη συμμετοχή πολλαπλών ενδιαφερόμενων μερών

Η παρούσα μελέτη αξιολογεί δύο μοντέλα διακυβέρνησης —το ατομικό και το συλλογικό— για τη βιώσιμη διαχείριση των δασών σε 22 κοινοτικές δασικές περιοχές της βόρειας Πορτογαλίας. Εστιάζοντας στο πεύκο της ακτής (Pinus pinaster) για μια περίοδο 30 ετών, συγκρίνει το Ατομικό Μοντέλο (FMP-I) και το Συνολικό Μοντέλο (FMP-G), το οποίο επιτρέπει τη συντονισμένη διαχείριση. Το μοντέλο FMP-G μειώνει τον συνολικό όγκο απομάκρυνσης κατά 8,6%, αλλά εξασφαλίζει πιο ισορροπημένη προσφορά ξυλείας και βελτιωμένη ποικιλομορφία ηλικιακών κατηγοριών. Με βάση τους πορτογαλικούς κανονισμούς και το μοντέλο ανάπτυξης ModisPinaster, η βελτιστοποίηση δίνει προτεραιότητα στους περιορισμούς δασοκομίας, λειτουργίας και βιωσιμότητας, συμπεριλαμβανομένης της ελάχιστης ηλικίας τερματισμού και των μέγιστων εκτάσεων κοπής 10 εκταρίων. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι ο επιστημονικά τεκμηριωμένος σχεδιασμός, συμπεριλαμβανομένων των προσομοιωτών ανάπτυξης και των εργαλείων βελτιστοποίησης, ενισχύει τη βιωσιμότητα και τη συντονισμένη δράση των ενδιαφερόμενων μερών σε δασικά συστήματα με πολλούς ιδιοκτήτες.