Ekologiczne ściółkowanie na polach ziemniaczanych: wyniki projektu EcoStack

Stosowanie ściółki organicznej na polach ziemniaków w Niemczech, Bułgarii oraz Bośni i Hercegowinie (2019–2022) ograniczyło szkody powodowane przez szkodniki, poprawiło stan gleby i sprzyjało różnorodności biologicznej. Ściółka ze słomy, pszenżyta/wyki lub trawy/roślin strączkowych poprawiła wczesne pokrycie gleby i ograniczyła wschody chwastów. Ściółkowanie zmniejszyło szkody powodowane przez mszyce i stonkę ziemniaczaną, zwłaszcza w latach o wysokim nasileniu szkodników, oraz sprzyjało rozwojowi bezkręgowców żyjących w glebie. Plony pozostały stabilne lub wzrosły. Kluczowe znaczenie miały dawki dostosowane do konkretnego miejsca (2–60 t/ha) oraz odpowiednio dostosowany sprzęt (np. rozrzutnik obornika o szerokości 1,5 m). Produkcja ściółki na miejscu w gospodarstwie lub wymiana między rolnikami obniżyły koszty. Praktyka ta zmniejszyła zużycie pestycydów i nawozów, pozwoliła oszczędzać wodę oraz zmniejszyła nakład pracy dzięki rzadszym pielenie. Wyzwania obejmowały koszty pozyskania materiałów i terminy. Ogólnie rzecz biorąc, ściółkowanie wspierało zrównoważoną uprawę ziemniaków dzięki optymalizacji dostosowanej do konkretnego regionu.