Fenologie en bestrijding van de resistente appelmot bij appels

In Zuidoost-Frankrijk vertonen populaties van de appelboormot in de PACA-regio wijdverspreide resistentie tegen chemische insecticiden, wat de bestrijding van deze plaag bemoeilijkt. Resistente individuen vertonen een vertraagde ontwikkeling en een langere diapauze, wat leidt tot fenologische scheiding en een hoger aandeel gevoelige motten in de laatste generatie. Een fenologisch model op basis van de dagelijkse temperatuur (max./min.) en de fotoperiode (Juliaanse dagen) maakt onderscheid tussen de seizoensgebonden dynamiek van gevoelige en resistente populaties, waarbij de stadia van ei tot diapauze worden gesimuleerd. Het model ondersteunt gerichte interventies tijdens cruciale risicoperiodes – eieren en ‘baladeuse’-larven – vóór het binnendringen in de vrucht, wat helpt bij het optimaliseren van het tijdstip van insecticidengebruik. Geïntegreerde strategieën omvatten feromoonvallen, visuele inspecties en het met 50% verminderen van het gebruik van pyrethroïden en organofosfaten. De Franse Dienst voor Gewasbescherming (SPF) gebruikt het model voor regionale prognoses, ondersteund door een tripartiete overeenkomst tussen INRA, CTIFL en SRPV om de toegankelijkheid voor adviseurs te waarborgen. Deze aanpak is erop gericht de appelproductie in stand te houden, het inkomen van de telers te behouden en de verspreiding van resistentie te vertragen door middel van nauwkeurige identificatie van risicoperiodes en gediversifieerde bestrijdingsmethoden.