Ποια ποικιλία ή ποικιλίες μαλακού σιταριού πρέπει να επιλεγούν για τη βιολογική γεωργία; Αποτελέσματα και προοπτικές μιας συγκριτικής μελέτης με τις επιδόσεις των ποικιλιών σε καλλιέργεια «χαμηλών εισροών»

Η επιλογή ποικιλιών προσαρμοσμένων στις μεταβαλλόμενες συνθήκες της βιολογικής γεωργίας αποτελεί μία από τις πιθανές λύσεις για την αύξηση των αποδόσεων και τη διατήρηση, ή ακόμη και τη βελτίωση, της ποιότητας του μαλακού σιταριού που καλλιεργείται με αυτόν τον τρόπο. Μεταξύ 2004 και 2011, η ομάδα καινοτομίας ποικιλιών «μαλακού σιταριού» του τμήματος DGAP του INRA έθεσε σε εφαρμογή ένα πειραματικό πρόγραμμα σε τρεις περιοχές με ποικίλες εδαφοκλιματικές συνθήκες, το οποίο περιελάμβανε την αξιολόγηση διαφορετικών γονότυπων σε καλλιέργειες «χαμηλών εισροών» (FI) και στη βιολογική γεωργία (AB). Η σύγκριση των 17 ζευγών δοκιμών FI / AB που επιλέχθηκαν καταδεικνύει το ενδιαφέρον μιας έμμεσης επιλογής μέσω της καλλιέργειας «χαμηλών εισροών» για τον εντοπισμό γονότυπων κατάλληλων για τη βιολογική γεωργία ως προς διάφορα χαρακτηριστικά, όπως η απόδοση και η περιεκτικότητα των κόκκων σε πρωτεΐνες, αλλά και για τον χαρακτηρισμό των γονότυπων «GPD+» (θετική απόκλιση πρωτεΐνης σπόρου), οι οποίοι θα αξιοποιούν καλύτερα το διαθέσιμο άζωτο. Η ικανότητα για αρτοποιία, η οποία πολύ συχνά είναι μειωμένη και πιο ασταθής στη βιολογική γεωργία, απαιτεί ωστόσο την αξιολόγηση των επιλεγμένων γονότυπων υπό τις συνθήκες της βιολογικής γεωργίας, τουλάχιστον κατά τα τελευταία έτη της επιλογής.