Μια τυπολογία αγροτών για τη μελέτη των τεχνικών προϋποθέσεων που οδηγούν στη βιολογική γεωργία σε επίπεδο περιοχής με προβλήματα νερού

Η βιολογική γεωργία (ΒΓ) θεωρείται λύση για τη διατήρηση των πόρων πόσιμου νερού στις λεκάνες υδροληψίας. Επομένως, είναι σημαντικό για τους τοπικούς διαχειριστές να εντοπίσουν τους συμβατικούς αγρότες που ενδέχεται να προχωρήσουν σε μετατροπή προς τη ΒΓ. Στόχος του παρόντος άρθρου είναι η αξιολόγηση του βαθμού τεχνικής προσέγγισης της ΒΓ από συμβατικές εκμεταλλεύσεις που βρίσκονται σε περιοχή με προβλήματα νερού. Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιείται μια τυπολογική μέθοδος που βασίζεται στην ανάλυση της ποικιλομορφίας των αρχών δράσης που διέπουν την οργάνωση των συστημάτων καλλιέργειας. Η μέθοδος αυτή επιτρέπει τη σύγκριση μεταξύ των τρόπων οργάνωσης των συστημάτων καλλιέργειας των συμβατικών αγροτών και των τρόπων οργάνωσης που ακολουθούσαν οι βιοκαλλιεργητές πριν από τη μετατροπή τους. Η συγκριτική ανάλυση που πραγματοποιήθηκε σε 21 γαλακτοκομικές εκμεταλλεύσεις (εκ των οποίων τρεις βιολογικές) επιτρέπει τη διάκριση πέντε τύπων κτηνοτρόφων. Αναδεικνύει μια έντονη ιδιαιτερότητα των πρακτικών που ακολουθούσαν οι βιοκαλλιεργητές πριν από τη μετατροπή τους. Μόνο δύο συμβατικοί κτηνοτρόφοι μπορούν έτσι να θεωρηθούν κοντά στη βιολογική γεωργία. Για δύο άλλους τύπους αγροτών παρατηρούνται μερικές ομοιότητες, οι οποίες μπορούν να αξιοποιηθούν από τους διαχειριστές για να ξεκινήσουν διαδικασίες μετάβασης προς τη βιολογική γεωργία. Οι βαθμοί τεχνικής ομοιότητας με τη βιολογική γεωργία συνδέονται κυρίως με την ποικιλομορφία των στόχων και των αντιλήψεων μεταξύ των κτηνοτρόφων.