«Land sharing» ή «land sparing» για τη βιοποικιλότητα: πώς οι αγροτικές αγορές κάνουν τη διαφορά

Δείχνουμε ότι η μορφή γεωργίας που παρουσιάζει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τη βιοποικιλότητα εξαρτάται από την ισορροπία των γεωργικών αγορών. Υπό τις ίδιες συνθήκες, εφόσον η ζήτηση αντιδρά στις τιμές και η εκτατική γεωργία έχει υψηλότερο κόστος παραγωγής, η τελευταία είναι συχνά πιο συμφέρουσα για τη βιοποικιλότητα από την εντατική γεωργία, εφόσον η σχέση μεταξύ βιοποικιλότητας και απόδοσης δεν παρουσιάζει πολύ υψηλό βαθμό κυρτότητας. Αυτή η εκτατική γεωργία είναι μειονεκτική για τους καταναλωτές όταν αξιολογούμε το πλεόνασμά τους με περιοριστικό τρόπο, ως αυξανόμενο με τις καταναλωθείσες ποσότητες και μειούμενο με τις τιμές. Η επίδρασή της στους αγροτικούς παραγωγούς είναι ακαθόριστη. Δεν έχει απλή επίδραση στην επισιτιστική ασφάλεια και αναμένεται να μειώσει την πίεση που ασκείται στις προστατευόμενες περιοχές.