Επιπτώσεις της εισαγωγής των συνδυασμένων καλλιεργειών δημητριακών και σπερματικών οσπρίων στις αλυσίδες παραγωγής

Οι συνυφασμένες καλλιέργειες (η ταυτόχρονη καλλιέργεια τουλάχιστον δύο ειδών στο ίδιο αγροτεμάχιο) αποτελούν ένα μέσο για την εν μέρει αντιμετώπιση των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν οι βιολογικές αλυσίδες εφοδιασμού. Στόχος του παρόντος άρθρου είναι να προσδιοριστούν οι συνέπειες της εφαρμογής τους, καθώς και ο βαθμός συμβατότητας σε επίπεδο: i) των συστημάτων καλλιέργειας 18 αγροτών της Λωρραίνης και ii) της εφοδιαστικής οργάνωσης των συνεταιρισμών της περιοχής Midi-Pyrénées που συλλέγουν σκληρό σιτάρι, καθώς και δύο συνεταιρισμών που έχουν ήδη πειραματιστεί με αυτά τα μείγματα (Terrena και AgriBioUnion). Τα συμπεράσματα της έρευνάς μας δείχνουν ότι οι συνδυασμένες καλλιέργειες είναι εκ πρώτης όψεως συμβατές με τα συστήματα καλλιέργειας της Λωρραίνης και με την τρέχουσα οργάνωση της εφοδιαστικής αλυσίδας των συνεταιρισμών, αλλά ότι το κύριο εμπόδιο στην ανάπτυξή τους έγκειται στη σκοπιμότητα και στο κόστος της διαλογής των σπόρων. Οι περιορισμοί και τα οφέλη που προκύπτουν από τις συνδυασμένες καλλιέργειες πρέπει επομένως να αναλυθούν λεπτομερέστερα, και μάλιστα σε κάθε στάδιο της αλυσίδας, προκειμένου να αναπτυχθούν συλλογικά λύσεις.