Συνδυασμός σιταριού και κτηνοτροφικών οσπρίων σε βιολογικό σύστημα καλλιέργειας δημητριακών: μια λύση για τον έλεγχο των ζιζανίων και την παροχή αζώτου στις καλλιέργειες

Τα βιολογικά συστήματα καλλιέργειας σιτηρών πρέπει να προσαρμοστούν ώστε να αντιμετωπίσουν τις ελλείψεις αζώτου και τις δυσκολίες στον έλεγχο των ζιζανίων. Αυτό ισχύει ακόμη περισσότερο όταν τα συστήματα αυτά ειδικεύονται σε εκτάσεις μεγάλης καλλιέργειας και τα κτηνοτροφικά όσπρια, τα οποία είναι ωστόσο ενδιαφέροντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, δεν περιλαμβάνονται επαρκώς στις εναλλαγές καλλιεργειών. Η μελέτη μας επικεντρώθηκε στην ενδιάμεση καλλιέργεια τεσσάρων ειδών οσπρίων ως κάλυμμα κάτω από το χειμερινό σιτάρι, με σκοπό να προσφέρει μια συνδυαστική λύση τόσο για τη διαχείριση των ζιζανίων όσο και για την αζωτούχα θρέψη των καλλιεργειών. Τα καλυπτικά φυτά διατηρήθηκαν μετά τη συγκομιδή του σιτηρού μέχρι τη σπορά του επόμενου καλαμποκιού. Παρακολουθήθηκαν οι αποδόσεις τόσο των δύο εμπορικών καλλιεργειών όσο και των οσπρίων, καθώς και η ανάπτυξη των ζιζανίων και η δυναμική του αζώτου στο σύστημα εδάφους-φυτού. Τα αποτελέσματά μας έδειξαν ότι η μινέτα και το μοβ τριφύλλι, τα οποία αντέχουν καλύτερα στον ανταγωνισμό από το σιτάρι, ενδέχεται να μειώσουν την περιεκτικότητα των κόκκων σε πρωτεΐνες (-0,3 έως -0,4 %). Ωστόσο, τα όσπρια που καλλιεργήθηκαν ως κάλυψη δεν επηρεάζουν την απόδοση του σιταριού. Επιπλέον, και τα τέσσερα είδη απέδειξαν τη χρησιμότητά τους στον έλεγχο των ζιζανίων, τόσο κατά τη διάρκεια της συνυφασμένης καλλιέργειας όσο και κατά τη διάρκεια της ενδιάμεσης καλλιέργειας. Τέλος, η επιστροφή αζώτου στην επόμενη καλλιέργεια αραβοσίτου ήταν αποτελεσματική και επέτρεψε μια σημαντική αύξηση της απόδοσης σε σπόρους κατά 30%.