Τοπικές γεωργικές προοπτικές και αστικές δυναμικές στην περιφέρεια Pays de la Loire

Ποια είναι η θέση της γεωργίας και των αγροτών στην ανάπτυξη των περιαστικών περιοχών; Πώς μπορούν να συντονιστούν τα μέτρα για τη γεωργική ανάπτυξη και τον αστικό σχεδιασμό; Αυτό ήταν το αντικείμενο του έργου «Τοπικές γεωργικές προοπτικές και αστικές δυναμικές» (Casdar PALDU). Εστιάζοντας στις περιαστικές περιοχές των πόλεων Ανζέρ, Νάντης και Λε Μαν, το έργο συγκέντρωσε τις απόψεις των αγροτών, των φορέων της γεωργικής ανάπτυξης και των τοπικών αρχών, με τη στήριξη κοινωνιολόγων. Έδωσε τη δυνατότητα να γνωρίσουμε καλύτερα τις μορφές γεωργίας και τους αγρότες αυτών των περιαστικών περιοχών. Δεν έχουν όλοι την ίδια λογική: κάποιοι επιδιώκουν την ανάπτυξη της παραγωγής, άλλοι τη διαφοροποίηση ή την εντατικοποίηση της δραστηριότητας σε μικρές εκτάσεις, άλλοι την αξιοποίηση της πολιτιστικής κληρονομιάς, ενώ άλλοι ασκούν τη γεωργία ως χόμπι. Οι αγρότες εκφράζουν μια πληθώρα περιορισμών που συνδέονται με την άσκηση του επαγγέλματός τους σε περιαστικό περιβάλλον. Ζητούν να μπορούν να συνενωθούν για να διαλογιστούν με τους εκλεγμένους εκπροσώπους... Οι τοπικοί εκλεγμένοι γνωρίζουν τη γεωργία, κυρίως σε επίπεδο δήμου. Τα σχέδιά τους αντανακλούν διαφορετικές οπτικές για τη γεωργία: απασχόληση, συντήρηση του τοπίου, τοπική παραγωγή... Η πλειοψηφία σκοπεύει να συμβάλει στον καθορισμό της πορείας της γεωργίας, ακόμη και αν το «γεωργικό» θέμα δεν αποτελεί αντικείμενο εκτενούς συζήτησης μεταξύ τους. Η οικοδόμηση σχέσεων μεταξύ των Γεωργικών Επιμελητηρίων και των διαδημοτικών οργανισμών απαιτεί χρόνο και περνά, κυρίως, μέσω της δημιουργίας συλλογικών φορέων αγροτών, οι οποίοι αναγνωρίζονται ως συνομιλητές από την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Ωστόσο, για την οργάνωση και τη στήριξη του διαλόγου μεταξύ αγροτών και εκλεγμένων αξιωματούχων, προκύπτουν ορισμένες προϋποθέσεις επιτυχίας: η κινητοποίηση πόρων για τη μακροπρόθεσμη διεξαγωγή δράσεων, η κινητοποίηση των αγροτών σε όλη τους την ποικιλομορφία, η παροχή βοήθειας για τη διαμόρφωση μιας δικής τους άποψης, καθώς και η πρόοδος προς την κατεύθυνση σαφώς διατυπωμένων και αντιμετωπίσιμων προβλημάτων, με στόχο τη διαμόρφωση συγκεκριμένων γραμμών δράσης... Ο ρόλος του συνδετικού κρίκου που διαδραματίζουν οι υπάλληλοι των Γεωργικών Επιμελητηρίων εμφανίζεται εδώ ως πρωταρχικός. Ποια είναι η θέση της γεωργίας και των αγροτών στην ανάπτυξη των περιαστικών περιοχών, πώς μπορούν να συντονιστούν τα μέτρα γεωργικής ανάπτυξης και αστικού σχεδιασμού; Αυτό ήταν το αντικείμενο του έργου «Τοπικές γεωργικές προοπτικές και αστικές δυναμικές» (Casdar PALDU). Εστιάζοντας στις περιαστικές περιοχές των πόλεων Ανζέρ, Νάντης και Λε Μαν, το έργο συγκέντρωσε τις απόψεις των αγροτών, των υπαλλήλων της γεωργικής ανάπτυξης και των τοπικών αρχών, με τη στήριξη κοινωνιολόγων. Έδωσε τη δυνατότητα να γνωρίσουμε καλύτερα τις μορφές γεωργίας και τους αγρότες αυτών των περιαστικών περιοχών. Δεν έχουν όλοι την ίδια λογική: κάποιοι επιδιώκουν την ανάπτυξη της παραγωγής, άλλοι τη διαφοροποίηση ή την εντατικοποίηση της δραστηριότητας σε μικρές εκτάσεις, άλλοι την αξιοποίηση της πολιτιστικής κληρονομιάς, ενώ άλλοι ασκούν τη γεωργία ως χόμπι. Οι αγρότες εκφράζουν μια πληθώρα περιορισμών που συνδέονται με την άσκηση του επαγγέλματός τους σε περιαστικό περιβάλλον. Ζητούν να μπορούν να συνενωθούν για να διαλογιστούν με τους εκλεγμένους εκπροσώπους... Οι τοπικοί εκλεγμένοι γνωρίζουν τη γεωργία, κυρίως σε επίπεδο δήμου. Τα σχέδιά τους αντανακλούν διαφορετικές οπτικές για τη γεωργία: απασχόληση, συντήρηση του τοπίου, τοπική παραγωγή... Η πλειοψηφία σκοπεύει να συμβάλει στον καθορισμό της πορείας της γεωργίας, ακόμη και αν το «γεωργικό» θέμα δεν αποτελεί αντικείμενο εκτενούς συζήτησης μεταξύ τους. Η οικοδόμηση σχέσεων μεταξύ των Γεωργικών Επιμελητηρίων και των διαδημοτικών φορέων απαιτεί χρόνο και περνά, κυρίως, μέσω της δημιουργίας συλλογικών οργανώσεων αγροτών, οι οποίες αναγνωρίζονται ως συνομιλητές από την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Ωστόσο, για την οργάνωση και τη στήριξη του διαλόγου μεταξύ αγροτών και εκλεγμένων αξιωματούχων, προκύπτουν ορισμένες προϋποθέσεις επιτυχίας: η κινητοποίηση πόρων για τη μακροπρόθεσμη διεξαγωγή δράσεων, η κινητοποίηση των αγροτών σε όλη τους την ποικιλομορφία, η παροχή βοήθειας για τη διαμόρφωση μιας δικής τους άποψης, καθώς και η πρόοδος προς την κατεύθυνση σαφώς διατυπωμένων και αντιμετωπίσιμων προβλημάτων, με στόχο τη διαμόρφωση συγκεκριμένων γραμμών δράσης... Ο ρόλος του μεσάζοντα που διαδραματίζουν οι υπάλληλοι των Γεωργικών Επιμελητηρίων εμφανίζεται εδώ ως πρωταρχικός.