Οι κοινωνικές χρήσεις της γεωργίας στα περίχωρα της πόλης: οι κήποι ένταξης στην Ιλ-ντε-Φρανς

Στην Ιλ-de-France υπάρχουν σήμερα περίπου σαράντα κήποι κοινωνικής ένταξης, οι οποίοι φιλοξενούν άτομα που είτε επιδιώκουν να επανενταχθούν μέσω ενός ομαδικού προγράμματος χωρίς σύμβαση εργασίας (κήποι κοινωνικής ένταξης) είτε μισθωτούς που, χάρη στον κήπο, αρχίζουν να ανακτούν τον ρυθμό και τις εργασιακές τους συνήθειες, με την παραγωγή και τη διανομή λαχανικών σε ένα δίκτυο μελών ως βάση της δραστηριότητας στον κήπο κοινωνικής ένταξης μέσω της οικονομικής δραστηριότητας (JIAE). Τα JIAE επιτυγχάνουν κατά μέσο όρο αυτοχρηματοδότηση μόλις 10,5%, αλλά επιτρέπουν στην πλειοψηφία των κηπουρών να ξεκινήσουν εκ νέου έχοντας ξεπεράσει ένα από τα εμπόδια στην αναζήτηση εργασίας και να βρουν εργασία στο 30% των περιπτώσεων. Αν και ο κύριος στόχος αυτών των δομών είναι η κοινωνική επανένταξη και όχι η γεωργική παραγωγή, οι κήποι έχουν καταφέρει, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, να εδραιώσουν τη θέση τους τόσο στον περιαστικό χώρο όσο και στον τομέα της βιολογικής κηπευτικής. Αποδεικνύονται επίσης χώροι διαμεσολάβησης στους διάφορους τύπους περιαστικών χώρων όπου έχουν βρει τη θέση τους. Τελικά, θέτουν υπό αμφισβήτηση τους άλλους ανοιχτούς χώρους, όπως και τους δομημένους, λόγω της πυκνότητας των λειτουργιών τους σε θέματα διατροφής, τοπίου και οικολογίας, αλλά και λόγω της πυκνότητας των θέσεων εργασίας και των κοινωνικών λειτουργιών τους.