Η προσβολή από το άκαρι Varroa στις μέλισσες και οι επιπτώσεις στην υγεία της αποικίας

Το Varroa destructor είναι ένα παρασιτικό άκαρι που απειλεί τις αποικίες μελισσών, καθώς αποδυναμώνει το ανοσοποιητικό τους σύστημα, μεταδίδει ιούς όπως τον ιό των παραμορφωμένων φτερών και τον ιό της οξείας παράλυσης των μελισσών, και συμβάλλει στην κατάρρευση των αποικιών. Προερχόμενο από το είδος Apis cerana, εξαπλώθηκε στο Apis mellifera σε όλη την Ευρώπη και τις Βρετανικές Νήσους, αναπαράγοντας σε κελιά γόνου με σφραγισμένα καπάκια. Τα θηλυκά έχουν δύο στάδια ζωής: το στάδιο της διασποράς και το αναπαραγωγικό, με τα ώριμα ακάρεα να τρέφονται από τα λιπώδη σώματα και να γεννούν αυγά με μια σειρά που ευνοεί πρώτα τους αρσενικούς και στη συνέχεια τις γονιμοποιημένες θηλυκές απογόνους. Τα ακάρεα προτιμούν τη γέννα των κηφήνων λόγω των μακρύτερων χρόνων ανάπτυξης, αυξάνοντας έτσι την αναπαραγωγική επιτυχία. Εξαπλώνονται μέσω της μετακίνησης με τον άνεμο, της ληστείας, της σμήνωσης και της μεταφοράς, και αναπτύσσουν γρήγορα αντοχή στα ακαρεοκτόνα. Η ολοκληρωμένη διαχείριση παρασίτων με τη χρήση βιοτεχνικών μέτρων ελέγχου και εναλλαγής χημικών παρασιτοκτόνων είναι απαραίτητη. Έρευνες δείχνουν ότι η γύρη μπορεί να επιβραδύνει τη γήρανση των μελισσών. Το έργο POSH BEE εξετάζει τις επιδράσεις των νεονικοτινοειδών στη γονιμότητα των ακάρεων. Το δοκίμιο της Eleanor Attridge κέρδισε τον Διαγωνισμό Δοκιμίων του Εθνικού Φεστιβάλ Μελιού του 2022, ενώ φωτογραφικά στοιχεία των Gerry Collins και David Evans απεικονίζουν προσβολές από ακάρεα στη γόνωση των κηφήνων. Το έγγραφο ολοκληρώθηκε τον Φεβρουάριο του 2023 και διατίθεται υπό την άδεια CC BY.