Μέλισσες και αγριομέλισσες: οι επιπτώσεις των καιρικών συνθηκών στη δραστηριότητα των επικονιαστών στους ιρλανδικούς οπωρώνες

Οι μέλισσες και οι αγριομέλισσες παρουσιάζουν διαφορετικές αντιδράσεις στις καιρικές συνθήκες στους ιρλανδικούς οπωρώνες μήλων. Η δραστηριότητα των μελισσών, συμπεριλαμβανομένης της αναζήτησης τροφής και της συλλογής γύρης, είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη στη θερμοκρασία, την ηλιακή ακτινοβολία και την ταχύτητα του ανέμου, φτάνοντας στο αποκορύφωμά της στους 20 °C και μειώνοντας με την αύξηση της υγρασίας και του ανέμου. Οι αγριομέλισσες παρουσιάζουν μεγαλύτερη ανθεκτικότητα, καθώς η δραστηριότητά τους επηρεάζεται λιγότερο από ακραίες καιρικές συνθήκες, ιδίως σε χαμηλότερες θερμοκρασίες και υψηλότερη υγρασία. Η ηλιακή ακτινοβολία επηρεάζει αρνητικά την πτήση των μελισσών, πιθανώς λόγω περιορισμών που σχετίζονται με τον ημερήσιο κύκλο, ενώ τα μεγαλύτερα μάτια των αγριομελισσών ενδέχεται να διευκολύνουν την αναζήτηση τροφής σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού. Η σχετική υγρασία μειώνει τη συλλογή γύρης και στα δύο είδη, αλλά οι αγριομέλισσες διατηρούν τη δραστηριότητά τους για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Οι ταχύτητες ανέμου άνω του επιπέδου 2 της κλίμακας Μπόφορτ μειώνουν σημαντικά τη δραστηριότητα των μελισσών, αλλά όχι την αναζήτηση τροφής από τα αγριομέλισσα. Η μελέτη υπογραμμίζει τη λειτουργική συμπληρωματικότητα, σύμφωνα με την οποία τα αγριομέλισσα μπορούν να αντισταθμίσουν τη μειωμένη δραστηριότητα των μελισσών σε δυσμενείς καιρικές συνθήκες, τονίζοντας τη σημασία της ποικιλομορφίας των επικονιαστών για την ανθεκτικότητα του οικοσυστήματος εν όψει της κλιματικής αλλαγής. Τα ευρήματα υποστηρίζουν την ανάγκη για διαφοροποιημένη διαχείριση των επικονιαστών στη γεωργία.