Η φλουπυραδιφουρόνη και το διατροφικό στρες μειώνουν την ικανότητα επιβίωσης των μοναχικών μελισσών

Η έκθεση στη φλουπυραδιφουρόνη (FPF) μειώνει σημαντικά την επιβίωση, την αναπαραγωγή και την αποτελεσματικότητα της αναζήτησης τροφής στη μοναχική μέλισσα *Osmia bicornis*, ιδίως υπό συνθήκες διατροφικού στρες. Συνθήκες που προσομοιάζουν τις πραγματικές συνθήκες πεδίου, με μονοκαλλιέργειες φαγόπυρου, οδήγησαν σε 29 φορές υψηλότερη θνησιμότητα στις μέλισσες που υποβλήθηκαν σε επεξεργασία με FPF εντός 24 ωρών. Το διατροφικό στρες επιδεινώνει τις αρνητικές επιπτώσεις της FPF στη δραστηριότητα πτήσης, τη διάρκεια της πτήσης και τις επισκέψεις στα άνθη. Η μελέτη αποκαλύπτει κρίσιμα κενά στις τρέχουσες αξιολογήσεις κινδύνου των φυτοφαρμάκων, οι οποίες παραβλέπουν τις αλληλεπιδράσεις πολλαπλών παραγόντων στρες. Χρησιμοποιώντας 432 σημασμένες μέλισσες σε κλουβιά πτήσης 54 m² με φαγόπυρο, άγρια μουστάρδα ή μωβ τάνσυ, τα μισά από τα οποία υποβλήθηκαν σε επεξεργασία με FPF, τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η τοξικότητα του FPF για τις μοναχικές μέλισσες έχει υποτιμηθεί. Οι δευτερογενείς μεταβολίτες στη γύρη, όπως τα γλυκοσινολικά και οι φαινολικές ενώσεις, ενδέχεται να συμβάλλουν στην αποτοξίνωση. Τα ευρήματα υπογραμμίζουν την ανάγκη για ολιστικές εκτιμήσεις περιβαλλοντικού κινδύνου που να περιλαμβάνουν ποικίλους επικονιαστές και πλαίσια αγροοικοσυστημάτων, προωθώντας τη διατήρηση οικοτόπων πλούσιων σε άνθη για τον μετριασμό των επιπτώσεων των φυτοφαρμάκων. Τα δεδομένα είναι διαθέσιμα μέσω της πλατφόρμας Dryad.