Φαινολογία και διαχείριση του ανθεκτικού καρποκάππου στα μήλα

Στη νοτιοανατολική Γαλλία, οι πληθυσμοί του σκώρου του μήλου στην περιοχή PACA παρουσιάζουν εκτεταμένη αντοχή στα χημικά εντομοκτόνα, γεγονός που περιπλέκει τη διαχείριση των παρασίτων. Τα ανθεκτικά άτομα εμφανίζουν καθυστέρηση στην ανάπτυξη και παρατεταμένη διάπαυση, γεγονός που οδηγεί σε φαινολογικό διαχωρισμό και σε υψηλότερα ποσοστά ευαίσθητων σκώρων στην τελική γενιά. Ένα φαινολογικό μοντέλο που χρησιμοποιεί την ημερήσια θερμοκρασία (μέγ./ελάχ.) και τη φωτοπερίοδο (Ιουλιανές ημέρες) διακρίνει την εποχική δυναμική των ευαίσθητων και ανθεκτικών πληθυσμών, προσομοιώνοντας τα στάδια από τα αυγά έως τη διάπαυση. Το μοντέλο υποστηρίζει στοχευμένες παρεμβάσεις κατά τη διάρκεια κρίσιμων περιόδων κινδύνου — στα αυγά και στις προνύμφες «baladeuse» — πριν από τη διείσδυση στα φρούτα, συμβάλλοντας στη βελτιστοποίηση του χρονισμού της εφαρμογής εντομοκτόνων. Οι ολοκληρωμένες στρατηγικές περιλαμβάνουν παγίδες φερομονών, οπτικές επιθεωρήσεις και μείωση της χρήσης πυρεθροειδών και οργανοφωσφορικών κατά 50%. Η Γαλλική Υπηρεσία Φυτοπροστασίας (SPF) χρησιμοποιεί το μοντέλο για περιφερειακές προβλέψεις, με την υποστήριξη μιας τριμερούς συμφωνίας μεταξύ του INRA, του CTIFL και του SRPV, προκειμένου να διασφαλιστεί η πρόσβαση των συμβούλων. Οι προσεγγίσεις αυτές στοχεύουν στη διατήρηση της παραγωγής μήλων, στη διασφάλιση του εισοδήματος των αγροτών και στην επιβράδυνση της εξάπλωσης της ανθεκτικότητας μέσω της ακριβούς αναγνώρισης των περιόδων κινδύνου και της χρήσης διαφοροποιημένων μεθόδων καταπολέμησης.