Επαναχρησιμοποίηση λυμάτων σπιρουλίνας και ανάκτηση θρεπτικών ουσιών με τη χρήση λεντούλας και της μαύρης στρατιωτικής μύγας

Τα λύματα της σπιρουλίνας περιέχουν υψηλά επίπεδα αζώτου, φωσφόρου και αλκαλικότητας, γεγονός που δημιουργεί προκλήσεις για την επαναχρησιμοποίησή τους. Η παρούσα μελέτη αξιολογεί μεθόδους επεξεργασίας και ανακύκλωσης με στόχο τη βιώσιμη καλλιέργεια μικροφυκών. Η ανακυκλοφορία του μέσου καλλιέργειας της σπιρουλίνας μειώνει την κατανάλωση νερού, αλλά ενέχει κίνδυνο μόλυνσης και μειωμένης ανάπτυξης λόγω της συσσώρευσης οργανικών ουσιών. Ο ενεργός άνθρακας απομακρύνει αποτελεσματικά την οργανική ύλη, υπερτερώντας σε απόδοση έναντι του υπεροξειδίου του υδρογόνου που ενεργοποιείται με υπεριώδη ακτινοβολία (UV). Η λεμνίδα (Lemnaceae) εμφανίζεται πολλά υποσχόμενη για την ανάκτηση θρεπτικών συστατικών, απομακρύνοντας έως και το 100% των νιτρικών και ενισχύοντας την πρόσληψη φωσφορικών όταν διορθώνεται το pH. Η βέλτιστη ανάπτυξη απαιτεί αραίωση (5–10%) και έλεγχο του pH για την πρόληψη της τοξικότητας από την αμμωνία. Η υψηλή ηλεκτρική αγωγιμότητα (EC > 7,3 mS/cm) και η ρυθμιστική ικανότητα των ανθρακικών αλάτων περιπλέκουν την επεξεργασία, περιορίζοντας τη δυνατότητα κλιμάκωσης. Οι προνύμφες της μαύρης μύγας στρατιώτη μπορούν να επεξεργαστούν μη επεξεργασμένα απόβλητα σπιρουλίνας χωρίς αναστολή της ανάπτυξης, προσφέροντας μια βιώσιμη οδό για τη μετατροπή των αποβλήτων σε πρωτεΐνες. Ωστόσο, η υψηλή υγρασία εμποδίζει την ανάπτυξη των προνυμφών. Η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η επεξεργασία με ενεργό άνθρακα και τα συστήματα με νεροκάρδαμο με ρυθμισμένο pH είναι τα πιο αποτελεσματικά, αν και η αύξηση του όγκου λόγω της αραίωσης έρχεται σε αντίθεση με τους στόχους βιωσιμότητας. Τα ευρήματα υποστηρίζουν την παραγωγή σπιρουλίνας κλειστού κύκλου στο πλαίσιο του προγράμματος Interreg «De Blauwe Keten».