Μέσα ρύθμισης και κινήτρων για τη διαχείριση της βιοποικιλότητας στις γεωργικές εκμεταλλεύσεις

Για την επίτευξη των πολιτικών στόχων που έχουν τεθεί, υπάρχει μια σειρά μέσων. Πρόκειται για τεχνικές, τρόπους ή διαδικασίες που χρησιμοποιούνται από διάφορα πολιτικά επίπεδα για να επηρεάσουν οικονομικές, κοινωνικές ή χωροταξικές διαδικασίες. Μέσω της ανάλυσης της βιβλιογραφίας, δημιουργήσαμε μια επισκόπηση των μέσων που παρακινούν τους Ευρωπαίους αγρότες να διαφυλάξουν τη βιοποικιλότητα. Ενώ οι οδηγίες της ΕΕ για τη φύση αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της νομοθεσίας της ΕΕ για τη βιοποικιλότητα, επίσης οι βασικές απαιτήσεις στο πλαίσιο της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής (ΚΓΠ) λειτουργούν de facto ως ρυθμιστική βάση, επηρεάζοντας περίπου το 84% των γεωργικών εκτάσεων της ΕΕ. Ωστόσο, το δυναμικό της κοινοτικής νομοθεσίας και των κινήτρων για τη στήριξη γεωργικών πρακτικών φιλικών προς τη βιοποικιλότητα στο πλαίσιο της ΚΓΠ παραμένει σε μεγάλο βαθμό αναξιοποίητο. Στη μελλοντική ΚΓΠ, η νέα προϋπόθεση ενδέχεται να έχει θετικές επιπτώσεις στη διατήρηση της βιοποικιλότητας.