Φυτοχημικές ουσίες χαμηλού μοριακού βάρους σε κόκκους ινδικού νάνου σιταριού και περσικού σιταριού

Η παρούσα μελέτη αναλύει τη μορφολογία των σπόρων και τη φυτοχημική σύνθεση του ινδικού νάνου, του περσικού και άλλων ειδών σιταριού. Τα βασικά ευρήματα δείχνουν ότι το ινδικό νάνο σιτάρι έχει το μικρότερο μήκος (4,13 mm), το περσικό σιτάρι το μικρότερο πλάτος (2,04 mm) και το σκληρό σιτάρι το μεγαλύτερο μήκος (8,51 mm). Όσον αφορά τα χρωματικά χαρακτηριστικά, παρατηρήθηκαν ελάχιστες διαφορές, αν και το ινδικό νάνο και το περσικό σιτάρι έμοιαζαν με το αρτοποιικό σιτάρι ως προς την ένταση του χρώματος. Τα φυτοχημικά στοιχεία αποκάλυψαν υψηλά επίπεδα φαινολικών οξέων (838–1.060 mg/kg DM) και αλκυλορεσορκινόλης (793,8–846,2 mg/kg DM) στον περσικό και τον ινδικό νάνο σίτο, υπερβαίνοντας τον σίτο αρτοποιίας και τον σκληρό σίτο. Το φερουλικό οξύ ήταν κυρίαρχο, με β-καροτένιο, ζεαξανθίνη, καμπεστερόλη και μοναδικό α-τοκοφερόλη στον περσικό σίτο. Τα προφίλ αλκυλορεσορκινόλης συσχετίζονταν με την πλουειδία. Περιβαλλοντικοί παράγοντες επηρέασαν την περιεκτικότητα σε φαινολικά, ειδικά στον περσικό σίτο. Αυτά τα είδη παρουσιάζουν υψηλό αντιοξειδωτικό δυναμικό και αντοχή στο στρες, υποστηρίζοντας τη χρήση τους στη βιώσιμη γεωργία και στα λειτουργικά τρόφιμα. Χρηματοδοτήθηκε από το Εθνικό Κέντρο Επιστημών της Πολωνίας.