Όριο λήψης αποφάσεων σχετικά με τα ζιζάνια για τη μείωση της χρήσης ζιζανιοκτόνων στο πλαίσιο της διαχείρισης με βάση τις ιδιαιτερότητες της εκάστοτε περιοχής

Το όριο απόφασης για τα ζιζάνια και η χωρική κατανομή τους επηρεάζουν σημαντικά τη μείωση της χρήσης ζιζανιοκτόνων στη διαχείριση ζιζανίων με βάση τις ιδιαιτερότητες της εκάστοτε περιοχής. Σε ένα χωράφι καλαμποκιού στην κεντρική Ισπανία, οι προσομοιώσεις έδειξαν εξοικονόμηση ζιζανιοκτόνων έως και 66% για αραιά, διάσπαρτα ζιζάνια όπως το johnsongrass, όταν χρησιμοποιούνται υψηλότερα όρια απόφασης (6–12 φυτά m⁻²), σε σύγκριση με εξοικονόμηση 10–20% για πυκνά, ομοιόμορφα κατανεμημένα είδη όπως το velvetleaf. Οι επίγειοι αισθητήρες υπερείχαν των εναέριων αισθητήρων στη μείωση της χρήσης ζιζανιοκτόνων. Τα υψηλότερα όρια μείωσαν τις δόσεις εφαρμογής, αλλά ενέχουν τον κίνδυνο να παραμείνουν περιοχές χωρίς επεξεργασία, οδηγώντας ενδεχομένως σε απώλεια απόδοσης και ανάπτυξη ζιζανίων ανθεκτικών στα ζιζανιοκτόνα. Τα βέλτιστα όρια εξαρτώνται από την πυκνότητα των ζιζανίων και το χωρικό τους μοτίβο, με τα υψηλότερα όρια να είναι πιο αποτελεσματικά για διάσπαρτες κατανομές.