Πνευματικά δάση και δάση κηδειών στο Άργκαου

Η παρούσα μελέτη περίπτωσης εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο η διαχείριση των δασών ως πνευματικών δασών —και συγκεκριμένα ως δασών ταφής— μπορεί να ωφελήσει τόσο τους ιδιοκτήτες δασών όσο και τα οικοσυστήματα στο καντόνι Άργκαου της Ελβετίας. Τα δάση της περιοχής, που καλύπτουν έκταση 49.000 εκταρίων και κυριαρχούνται από οξιές και ελάτες, φιλοξενούν πάνω από 100 καθορισμένες τοποθεσίες δασών ταφής, έκαστη έκτασης 0,5–5,0 εκταρίων. Η πρωτοβουλία υποστηρίζει τις πολιτιστικές οικοσυστημικές υπηρεσίες σε φυσικό, γνωστικό και συναισθηματικό-πνευματικό επίπεδο. Οι ιδιοκτήτες δασών λαμβάνουν αμοιβές για την πώληση θέσεων ταφής, με μακροπρόθεσμες δεσμεύσεις διατήρησης που επισημοποιούνται σε συμβάσεις. Το μοντέλο, το οποίο προωθείται από τους ιδιοκτήτες δασών και υποστηρίζεται από τις τοπικές αρχές, προάγει την ηρεμία, τον πνευματικό στοχασμό και τη βιώσιμη χρήση των δασών. Το έργο αναδεικνύει τις προσεγγίσεις που βασίζονται στην αγορά για την αποτίμηση των μη ξυλωδών δασικών οφελών, με αυξανόμενη ζήτηση λόγω των αυξανόμενων ποσοστών αποτέφρωσης και της προτίμησης του κοινού για φυσικούς χώρους ταφής.